Hof Zevenbergen

Blogt!

Buiten is het ijzig koud en ik zit warm binnen aan tafel. In mijn rug de warmte van de kachel en voor mij op de muur tekent zich de schaduw van enkele zonnestralen af op het witte behang. Niemand te zien, niets te horen tijdens mijn permanentiemomentje.
Ik geniet van de rust en de stilte. Alleen het getik van de kachel verbreekt de stilte en in de verte het geluid van spelende kinderen op de speelplaats. Als de schoolbel geklonken heeft wordt het ook daar stil. Af en toe passeert er nog een wagen.
De telefoon gaat, een oorverdovend geluid dat mij ongenadig wegrukt uit mijn gemijmer. ‘Een intentie meneer?’ Kan u de naam nog eens herhalen a.u.b.?’ Een kort gesprekje volgt en dan is opnieuw alle contact met de drukke buitenwereld afgesloten. De rust en de stilte keren weer. Ik geniet ervan. Zalig zo een onverwacht “opgelegd” stilte moment.

cs


Rechten voorbehouden