Hof Zevenbergen

Blogt!

Ach mijn Jezus,
hoe kan ik toch Jou zalven, Jou erkennen als de Gezalfde, de Messias, de Redder van mijn leven?
Kan ik het, aan jouw voeten te gaan zitten in nederig vertrouwen dat Jij mijn klein gebaar zult aanvaarden als blijk van mijn liefde?
Kan ik mijn rijkdom besteden aan Jóu, wetend dat het hopeloos verloren is voor de wereld?
Kan ik teder zorg dragen, zelfs voor wie of wat ten dode opgeschreven lijkt?
Hoe kan ik Jou zalven, Jou erkennen als de Gezalfde, de Messias, de Redder van mijn leven?
Jij nodigt mij uit Jou te volgen; mijn leven op het jouwe af te stemmen …
… en dus ook maar te laten begaan …
… als iemand míj wil zalven,
zich aan mij toevertrouwt in zijn kleinheid; zijn zorg en liefde aan mij besteedt;
als iemand mij helpt stervend te leven!
Ach mijn Jezus,
ga mij voor. Ik zal aarzelend volgen – Jou verloochenen wellicht. En toch … zoek ik mee te gaan; moge de soepelheid van jouw zalvende Geest mij een lichaam bereiden dat kan zeggen: “Laat maar begaan; Uw wil geschiede”!

wd


Rechten voorbehouden