Hof Zevenbergen

Blogt!

Ach mijn Jezus,
hoe kan ik toch met Jou meegaan? Vandaag: “Hosanna”, morgen: “Kruisig hem”! – en dat gaat niet over ‘de anderen’ maar over mezelf.
Hoe kan ik met Jou meegaan? Jouw intocht heeft niets van een grootse overwinningssfeer, die ik zelf wel zou wensen. Een lastdier is jouw troon. Dan aarzel ik …
Hoe kan ik met Jou meegaan? Als zachtmoedigheid jouw enig antwoord is op een joelende menigte en afgunstige overheden die je zoeken te doden? Zou ik niet eerder vechten of vluchten?
Hoe kan ik met Jou meegaan? Ik weet niet of ik durf mijn mantel uit te doen en naakt voor Jou te staan.
Hoe kan ik met Jou meegaan? Mijn mond en handen kunnen wel jubelen, maar jubelt ook mijn hart voor Jou?
Ach mijn Jezus,
ga mij voor. Ik zal aarzelend volgen – Jou verloochenen wellicht. En toch … zoek ik mee te gaan; de jubel een bron te laten worden in mijn hart; mijn naaktheid de plaats te laten worden waar Jij mij zachtmoedigheid schenkt. Dan zal ik dragen, de last van jouw kruis: het leed en de zonde van al mijn medemensen.

wd


Rechten voorbehouden